Wat is nou geluk

Wat is nou geluk, nummer van Conny Vandenbos (1986)

Bij deze woorden moest ik spontaan aan het liedje van Conny Vandenbosch denken. Zij maakte dat plaatje in 1986. Goh, toen was ik 11 jaar. Ma was en is nog steeds gek op deze muziek. Ik had in mijn jeugd LP’s van Conny, die ze vaak draaide. Mooie woorden zijn het, ‘wat is nou geluk’. De afgelopen weken hebben zich afgewisseld door geluk, blijdschap, slecht nieuws van een collega ondernemer en fysieke kwaaltjes.

Samen met Lars naar Breda

Wendi, Astrid en Angelique gingen een borreltje doen bij Cafe Noir. Zo’n gezellige tent. En vroegen of ik ook zin had om te komen. Merel was dat weekend bij haar vader. Ik vroeg Lars zo eens langs zijn neus weg of hij zin had om mee naar de kroeg te gaan. Dat vond hij wel leuk. En dus tufte ik met Lars samen naar Breda. We waren al bijtijds gegaan zodat het ook niet zo laat werd. Lars een biertje. We zaten heerlijk te kleppen aan een tafeltje. Tot er muziek kwam, toen ging ik lekker even dansen. Liek ook. Uiteindelijk na lang aandringen heb ik een dansje gedaan met die lange. Wat kun je dan trots zijn als moeders. Rond half negen was mijn energie op en ben ik weer terug naar huis getuft. Toen brak dat geluksmomentje aan. Ik vroeg me af of ik gelukkiger kon zijn dan dit moment? Ik keek opzij naar Lars, muziekje erbij, wat een vervuld gevoel. Dit is toch geluk, dacht ik bij mezelf?

Kwaaltjes

Ik heb weer een aantal aften in mijn mond gehad die gelukkig na een week of drie vertrokken zijn. Sinds enkele maanden heb ik op mijn bovenarmen intense jeuk die niet weggaat. Inmiddels heb ik een hormoonzalf nadat ik allerlei alternatieve smeerseltjes had geprobeerd. Het lijkt of ik ergens allergisch voor ben geworden. Mijn linkerduim doet al zeer vanaf tweede kerstdag. Daarom ben ik toch maar eens naar de fysio gegaan. “Hmm, huisvrouwenduim? Wring je veel?”, vroeg de fysio. Nou nee, niet echt. De fysio liet mij een krachtmeting doen met mijn handen. Die was laag, 50% minder dan het zou moeten zijn. Hij zette wat naaldjes en tapte mijn duim in. Ik moet zeggen dat het gewerkt heeft. De pijn is minder geworden. Wel laat ik veel vallen door het krachtverlies. Verder ben ik gestopt het met middel synerga. Ik ben benieuwd, nu de chemo al geruime tijd voorbij is, of mijn darmen zelf weer goed gaan functioneren. Mijn slaapritme is nog niet stabiel. De opvliegers zijn overdag en ‘s avonds toegenomen. Geen idee waar dat van is. Afwisselend met het ontzettend koud hebben. Maar hej, mijn haar groeit behoorlijk, dat is positief. Maandag 11 februari intake voor de bestraling en vrijdag 15 februari weer immuno-therapie. Ik ben eerlijk gezegd wel benieuwd naar de bestraling.

Lymfe en borst

Het is nu bijna een maand geleden dat ik ben geopereerd. Mijn lymfe geneest goed. De linkerborst is erg gevoelig en er zit nog steeds vocht en een harde knobbel in mijn borst. De incisies genezen allemaal erg mooi. Het is echt knap hoe mooi ze dat kunnen hechten waardoor op de borst nauwelijks een litteken zichtbaar is.

De vrouw van Kevin

Meer dan tien jaar geleden ontmoette ik Kevin bij Health City. Hij deed de Sales daar en schreef mij in. We hadden een klik en door de jaren hebben we ook zakelijk wel eens samengewerkt. Maar hij bakte mij een poets, waar ik behoorlijk van baalde. Een paar jaar later kwam hij weer eens om de hoek kijken met excuses, gaf toe dat ie het niet handig had aangepakt. Dat mag ik wel. De ballen hebben om te bekennen dat je een foutje hebt gemaakt. Vanaf dat moment werken we weer samen. We zitten in hetzelfde vakgebied. Ik vertelde hem van mijn diagnose en hij begreep het als geen ander want bij zijn vrouw die eerder kanker had gehad, was het weer teruggekomen. Maar het zag er goed uit. Ze waren bijna klaar met de behandelingen. Ik begon net. Enkele maanden later komt het bericht van haar uitzaaiing en iets meer dan een week geleden verneem ik het bericht dat ze is overleden. Het raakt me diep, ze is veertig geworden.

De woorden ‘wat is nou geluk’ krijgen een andere betekenis

Wie bepaalt nu of je geluk hebt of niet? Waarom wordt de één beter en de ander niet? Sinds een aantal maanden is er bij ons vader Waldenström geconstateerd. Een ziekte waarbij je nog een jaar of vijf leeft, maar de klachten zijn al zo ernstig dat het allang niet meer het beginstadium is. Moeders is nog super fief maar pa niet. Allebei even oud. Het is zo cliché om het te zeggen, maar je zegeningen tellen en genieten van de eenvoudige dingen. Ik heb om vijf uur ‘s middag Netflix aanzetten met een mooie film en een stokbroodje met lekkers erop samen met de kids bijvoorbeeld ‘Ik geniet veel intenser van de dingen tegenwoordig’.